CCF 19. Jallgríms kvæði er eitt kappakvæði. Noregs kongur, Haraldur Hárfagri, roynir at leggja Havgríms landslut undir seg, men Havgrímur vinnur á kongsins monnum. Ein risi er um at taka dóttur Havgríms, tá ið Jallgrímur rippir hana frá honum og rýmir við henni. Risin drepur Havgrím, hvørs landslutur síðani verður lagdur inn undir land Harald kongs. Haraldur roynir at leypa á landslut Jallgríms við, men hóast Jallgrímur er særdur, eydnast honum at verja sítt, til risin kemur og krevur dóttur Havgríms aftur. Hann drepur Jallgrím, ið er illa komin. Ein av monnum Haralds kongs drepur risan og fær bæði dóttur Havgrím og landslut Jallgríms. (Kelda: Snar.fo).