CCF 91 B. Hildibrands táttur er partur av Sniolvs kvæði. Ásmundur setur sær fyri at fara í bardaga. Hann sóknast eftir Virgari, men hann er ikki heima. Í staðin fyri bjóðar hann Hildibrandi av, sum roynir at fáa hann at fara. Ásmundur hóttir við at avhøvda Hildibrand. Teir rúka saman at berjast, og Hildibrandur kvettir brynjuserkin av Ásmundi, so hann stendur nektaður. Ásmundur biður lova sær av stað. (Kelda: Snar.fo).